sosyomat.com

flaneur hakkında

~12 ahkam var.

farklı kuşaklardan örnekler için bkz.
harry haller
travis bickle
C.

gubar   13 Mart 2008 23:27        (0 puan)  |    
rapor et



bak ingiliz edebiyatını benden iyi bilrsin bişiy demicem ama soytarıyı gezme tozma muhabbetinden ayrı bişiy için sööledim. şu cadıların işaret parmağı mevzuundaki lanet gibibişiy. ahha diye gösterilen ama hiç görülmeyen, umursanmayan anlamında.

daralan   31 Temmuz 2007 03:09        (0 puan)  |    
rapor et



yörü git memet,
iki edebiyat yaptırmıyosun yeminlen ya...
flaneur adam soytarı olmaz!!
ayrıca foton da iğrenç değiştir şunu yaw..
flanuer adama yakışıyo mu elinde göz, uzaylı gibi,
hadi bakiim alfred jarry ya da bodler gibi göriim seni hadi..
bu kılığını beğenmedim!!!
aha buyur aşağıda foto şeleri senin için:
http://www.koikadit.net/AJarry/ajarry.jpg
http://www.thelemes.net/fiches/baudelaire.jpg

ladyofshalott   31 Temmuz 2007 02:34        (0 puan)  |    
rapor et



şalotcuum dönem dönem flaneurluk durumlarda değişiklikler olmuş da acep diyorum 21. yy. flaneuru nedir ki? ironi belki onun elindeki boş bi çakaralmaz. insanların gözünde daha çok grotesk bi görüntüsü olsa da. bi de sorsam acıba bu etikete yapışıklara kralların soytarılarının kendi zamanlarında flaneurluk halleri var mıydı yoksa soytarının bugünkü nostalcik göstergesi mi bana bunu düşündürüyor da bi yanılsama yaşıyorum. merak etmekteyim fikirleri

daralan   31 Temmuz 2007 02:08        (0 puan)  |    
rapor et



www.boyutpedia.com da Milano Fiera'nın yazısıyla modern kentin sokakları ve gezginleri diye konuyla alakalı 2 yazı var bi bakmak isterseniz.

daralan   31 Temmuz 2007 01:59        (0 puan)  |    
rapor et



kent aylakgezerliği şeklinde türkçeleştirilmiş fransızca kavram.
bodler atmıştır kendisini ilk kez kalabalıkların arasına bir sessiz/yalnız olarak..
kamusal insan çökmeden daha,
şehirler pırıl pırıl camekanları,
cafelerden gelen akordeon sesleri,
kötü kadınların şuh kahkahaları ve serseri erkeklerin sarhoş sesleri,
tütün ve içki kokuları ile yıkanan sokakların cazibesine tutulmuş bir cezbesever,
yalnız gezerin aylaklık gündüz/gece düşleri,
görüp anlattığı,
sanırsın bir çokkatmanlı rüya,
van gogh renklerinde, sarı ve mor çokça, bir de gece kara mavisinda yıldızlar ağaçlarda, kalabalıktan beslenen bir/i/cik ve tek/il bir ruh.
flanör, muhakkak ki şehrin kalbindeki dev bir planör..
kişisel not ve edit, daralan'ın çok önemli hatırlatmalarını gözönünde bulundurmak suretiyle:
oğuz atay gibi adamı kapıya koyan kadına ne demeli bilemiyorum, "başa gelen çekilir" diyebilirdi aslında, ama entel dantel adamlarla evlenen kadınların "keşke sokağın köşesindeki manavla evlense ve normal bir hayat geçirse idim" diye ah vah ettiklerini de çok sık duyan biri olarak, yine de "evde peygamber besliyosun, farkında değilsin be kadın aaaa!!!!" diyorum ya!

ladyofshalott   29 Temmuz 2007 00:43        (0 puan)  |    
rapor et



orhan velinin memuriyetten kovulup vapur peşinden bakakalmadığını, oğuz atayı da karısının kapının önüne koyduğunu, can yüceli babasının hiç sevmeyip evlatlıktan reddettiğini,ece ayhanın çanakkaleli melahatin oğlu olduğunu düşünün biraz flaneurluk bi fotoğraf çıkabilir.

daralan   10 Nisan 2007 14:17        (2 puan)  |    
rapor et



menzilde değil seyahatin kendisindedir onun gözü. (“Gerçek yolcu yolculuk için sever yolları” -baudelaire) Gözler, gözlediğine dönüşür, özünü sezer ki kendine döndüğünde ben’ini, biricikliğini bu özle besler. Özü, sanata dönüştürür; böylece modern kahramanlar yaratmanın yolu açılmıştır. “Kendine katlanmaktan korkup kendilerini unutmak için kalabalığa karışanlar” dan değildir o, bilakis, kendinin peşindedir.

soslumat   08 Nisan 2007 13:12        (1 puan)  |    
rapor et



flaneur/euse fransızca kökenli baudlaire, benjamin vs gibi gezer -tozar yazarların yaşattığı bir kavramdır.
Türkçe aylak adam alarak çevirebiliniyor.Yusuf atılganın da aylak adam adlı bir romanı vardır ayrıca.
Aylakçıklık,yeniden yabancı olmak içinde janus yüzlü yabancı ve ante portas yabancı kavramından ayrılır.(zygmunt bauman parçalanmış hayat adlı kitabında bu kavramlara az da olsa yer verir.)
Flaneur,görmez sadece bakar ve genelde son bakışta aşkı yaşar.
Evi yoktur.Sokaklar onun evidir daha çok.

kitsch insect   28 Aralık 2006 22:26        (2 puan)  |    
rapor et



"...flâneur, seyahat eden oyuncudur. oyununu kendisiyle birlikte gittiği her yere beraberinde götürür. onun oyunu tek başına oynanan oyundur; bu nedenle oyunun tüm cazibesinden, (bencil ya da kıskanç oyun arkadaşları ve her zaman uyanık, her zaman kusur bulan hakemler tarafından sınırlanmaksızın) son damlasına kadar yararlanabilir. onun oyunu ötekileri oynatmaktır, ötekileri oyuncu olarak görmek, dünyayı bir oyun haline getirmektir. (...) aylak aylak dolanmak, oyun oynama oyununu oynamak anlamına gelir."

zygmunt bauman
postmodern etik
VI. toplumsal mekânlar: bilişsel, estetik, ahlâki
G. oyun sahası olarak birliktelik
ayrıntı yayınları, 1998

mrflaneur   17 Aralık 2006 03:18        (6 puan)  |    
rapor et



Flaneur
aus Wikipedia, der freien Enzyklopädie
Wechseln zu: Navigation, Suche
Der Flaneur (aus französisch: flaner = umherstreifen, umherschlendern) ist ein Mensch, der im Spazierengehen schaut, genießt und schweigt - er flaniert.

Gegenstandsbestimmung [Bearbeiten]Der Flaneur bezeichnet eine literarische Figur, die durch Straßen und Passagen der Großstädte mit ihrer anonymen Menschenmasse streift. Hier bietet sich ihm Stoff zur Reflexion und Erzählung. Der Flaneur (es gibt keine weibliche Form vom Flaneur) lässt sich durch die Menge treiben, schwimmt mit dem Strom, hält nicht inne, grüßt andere Flaneure obenhin. Der Flaneur ist intellektuell und gewinnt seine Reflexionen aus kleinen Beobachtungen. Er lässt sich sehen, aber sieht auch, wenngleich mit leichter Gleichgültigkeit (von Georg Simmel treffend in seinem Aufsatz Die Großstädte und das Geistesleben als Blasiertheit identifiziert). Der Flaneur in all seiner Dandyhaftigkeit stellt ein wichtiges Thema der - vor allem weltstädtischen - individualisierten Kunst dar, auch der Lebenskunst.

Begründer [Bearbeiten]Sein früheres Ebenbild war der Wanderer, der die Natur durchstreifte, und an dem, was er dort beobachtete, seinen Gedanken und Gefühle artikulierte.

Mit Edgar Allan Poes Erzählung The man of the crowd [1] fand der Flaneur seinen Eingang in die Literatur.

Das Konzept des "Flaneurs" wurde von Walter Benjamin am Beispiel des Pariser Boulevard-Lebens eingeführt, soziologisch von Georg Simmel vorbereitet (der Mensch "im Schnittpunkt sozialer Kreise"), von David Riesman am Beispiel von New York abgeändert (Faces in the Crowd) und von Jean Baudrillard aktualisiert und kommentiert.

Literatur [Bearbeiten]Franz Hessel: Ein Flaneur in Berlin. Berlin 1984 ISBN 3931109135 Neuausgabe von "Spazieren in Berlin" (1929)
Walter Benjamin: Das Passagenwerk Suhrkamp, 1983 ISBN 3-518-11200-7
Günter Eichberger: Aller Laster Anfang - Ansichten eines Flaneurs Residenz, 2003 ISBN 3-7017-1313-8.
Von „http://de.wikipedia.org/wiki/Flaneur“
Kategorien: Fußverkehr | Lebensart

ASSOS   29 Ekim 2006 14:28        (0 puan)  |    
rapor et



nomadoloji

nemecek   09 Ekim 2006 12:11        (0 puan)  |    
rapor et